“Rise. Fall. Repeat.” — Inoria’s Sisyphean Dream یک اودیسه متال بی‌وقفه از طریق غارچاهی روح انسان است

Inoria’s Sisyphean Dream فقط به نظر سنگین نمی‌آید — بلکه احساس می‌کند که سنگی را با دست‌های خونین به ستیغ می‌برید، فقط تا آن‌که دوباره سقوط می‌کند. این متال‌جنگنده هیچ ضربه‌ای را به خود نمی‌گیرد، و یک سفر هفت‌تایی ارائه می‌دهد که هم‌چنین بخش‌های عقلانی و سنگین است.

برای طرفداران وزن فلسفی Tool و Epics آهن‌فورژ شده Iron Maiden، Sisyphean Dream یک مدیتیشن ویزرال بر روی ستیغ، خودآگاهی و قربانی است. شعرهای آن شعرگونه و صادقانه است و موضوعات جنگ‌های روحانی، حسابرسی داخلی، Exhaustion وجودی و چراغی از استقامت که به‌راحتی نمی‌میرد را بررسی می‌کند.

از فریاد ناامیدانه “Feed me!” تا تسلیم ناپایدار “No one can hear my prayer”، Inoria درد را به هدف تبدیل می‌کند با منظره‌های ریفی گسترده، ترومپت‌های طوفانی و صداهای که خون و خشم را می‌ریزد. در هر ترانه، یک خشم مقدس وجود دارد — یک مبارزه نه فقط با جهان، بلکه با خود.

در سایسیفین دREAM یادآوری است که حتی در تکرار بی پایان، معنایی را می توان از سنگ تراشید.