ترumpeter مایکل ساریان آلبوم جدید خود را با عنوان ESQUINA در Greenleaf Records منتشر می کند

ترumpeter مایکل ساریان، یک هنرمند مشهور در صحنه های جاز، از مرکز کندی تا Blue Note، تا جشنواره جاز مونترئال، بوده است. او یک آهنگساز و نوازنده ای است که چندین انتشار در 577Records، ضبط های با Olec Mün در پیانو و رکورد های قهوه، و با گروه خود در ears&eyes و Shifting Paradigm Records داشته است. او در mouthpieces خود به نام "SARIAN" که در فرانسه توسط Atelier Donat ساخته شده است، نوازندگی می کند. و او به عنوان یک نوازنده جانشین، در صحنه های استادیوم با گروه های پاپ خانگی بازی می کند.

در آخرین اثر خود، Esquina، هنرمند تورنتو متولد، بونس آیرس تربیت شده و نیویورک مستقر، گروه خود را از طریق بیش از پنجاه و پنج دقیقه از ماجراجویی جاز که به راحتی طرفداران دوره الکتریکی مایلز دیویس و جف پارکر راضی می کند، رهبری می کند.

آنچه به نظر می رسد، به غیر از موسیقی قابل توجه خود، این است که ساریان در اینجا با همان هنرمندان کار می کند که در سه انتشار قبلی خود با آنها کار کرده است. این رکورد ها تقریباً کارهای جاز کامر بودند، اکوستیک، پر از ملودی های زیبا و شفاف، و مقایسه های هنرمندان مانند ECM وینر کنی ویلر را به خود اختصاص داده اند. Esquina، یک چرخش هدفمند و خطرناک به جاز فزاینده است، که با ترومپت های پردازش شده و وحشیانه، سینتی سایزرها و ارگ های الکتریکی و پیانو، و ریتم های گالوپ که در Agharta یا On the Corner جای خود را نمی گیرد.

در تلاش برای چالش کردن خود و همکارانش، موسیقی که در Esquina وجود دارد با تمرین کمی تا بدون تمرین و با استفاده از اسکورهای گرافیکی که از drawings و sketches که ساریان در طول چهار ماه تور استادیوم به عنوان یک سایدمن گروه پاپ ایجاد کرده بود، ضبط شد. به این ترتیب، Esquina به نوعی کار در تاریکی می‌تواند به نظر برسد. آیا به صورت عمدی، آگاهانه یا در بین این دو، ساریان به این ماه‌های موسیقی پاپ اصلی و برنامه ریزی ریز و درشت تور با آزمایش، ماجراجویی و بازی پاسخ داد. و به میزان قابل توجهی، او به ثباتی که خود او از طریق بازی با ناتان المان-بیل، مارتین کننی و سANTIAGO لیبسون ایجاد کرده بود، پاسخ داد. ساریان می‌توانست البته به طور ساده یک گروه دیگر را جمع آوری کند، طراحی شده برای ارائه نوع زیبایی‌شناسی که در ذهنش بود. اما با تشویق یک تجدید نظر از این گروهEstablished، او به Esquina با یک چالش عمیق اما بازیانه، و بر روی نزدیک به آگاهی که این بازیگران به اشتراک می‌گذارند، می‌افزاید.

به عنوان هنرمند، میکل ساریان هیچ‌چیز جز در حال حرکت نیست. او در حال کشیدن و دنبال کردن مسیر خود است. و Esquina یک زاویه‌ای است که گرفته شده است.

در مورد ترانه، ساریان می‌گوید: "من از زمانی که کودک بودم، Portishead's Glory Box را شنیدم - و سپس آن به بخشی از بافت فرهنگ پاپ تبدیل شد، در همه جا در تلویزیون و فیلم‌ها ظاهر شد، و همیشه در ذهنم باقی ماند. ترکیب آوازهای روحانی و ضرباهنگ تریپ-هوپ احساس منحصر به فردی داشت. در حالی که در حال کار بر روی Esquina بودم، متوجه شدم که ترانه می‌تواند به خوبی در داخل صدای آزاد و ساختار یافته کمتر، صدا و صدا را در یک صدا و صدا قرار دهد. احساس و کیفیت هوایی اصل به نظر می‌رسد مانند چیزی است که می‌توانستم آن را در یک راه جدید تفسیر کنم. احساس می‌کردم که این فرصت را دارم تا یک ترانه‌ای را که در طول زمان با من بود، دوباره بسازم، در حالی که آن را در یک مسیر جدید می‌بردم."