Ο Sam Moss Ανακοινώνει το "Swimming" LP & Μοιράζεται τον Τίτλο Τραγούδι

Υπάρχει μια φωτογραφία του Sam Moss που τραβήχτηκε πριν από beberapa χρόνια μέσω ενός περίπλοκου βιτρό στοιχείου ενός 170χρονου ναού που μετατράπηκε σε χώρο στη Catskills. Ο Sam είναι στη σκηνή και πλαισιώνεται από τη γωνία του κάτω μέρους του βιτρό, το οποίο είναι ανοιχτό σε μια κλίση. Αυτό τον κάνει να φαίνεται μικρός και ελαφρώς εκτός εστίασης, αλλά το μάτι ψάχνει και τον βρίσκει, τον.fixing τον στη θέα.

Δεν μπορώ να ακούσω τη μουσική του Sam χωρίς να μου έρθει στο μυαλό αυτή η φωτογραφία. (Ομολογώ ότι την έφωτοξα εγώ.) Είναι εξαιρετικός κιθαρίστας, σοβαρός και σκέψιμος συνθέτης, και ένας自信, μερικές φορές τολμηρός, τραγουδιστής. Όμως όλα τα ρεκόρντ του Sam - και κυρίως το τελευταίο του, το εξαιρετικό Swimming—έχουν réussσει να κατασκευάσουν ικανά και αποτελεσματικά περιβάλλοντα για αυστηρά αναζητητικά τραγούδια—λογισμοί και παλίρροιες με θαυμασμό και εκπλήξη, φόβο και απελπισία, εύθραυστοτητα και αντοχή—που διαχειρίζονται να επεκταθούν καλά πέρα από το πλαίσιο του Sam Moss χωρίς να χάνουν τον εαυτό του στο τοπίο. Μπορεί να δώσει την αλλόκοτη εντύπωση ότι κατοικεί τις ηχογραφήσεις του σε κάποια απόσταση, ακόμη και αν είναι οι ερμηνείες του για τις συνθέσεις του που είναι, προφανώς, ο κεντρικός άξονας γύρω από τον οποίο στρέφονται. Ο Sam μπορεί—ο Sam κάνει—να τραγουδάει "Κράτησα...", "Άκουσα...", "Ελπίζω...", "Προσπαθώ...", "Χορεύω...", κ.λπ., αλλά αυτό το εγώ—το εμπόρευμα του τραγουδιστή-τραγουδοποιού, το οποίο τόσο συχνά γίνεται κουραστικό με την επιμονή του σε αυτό—γίνεται λίγο ασαφές, γλιστράει στην περιφέρεια ενώ ακόμη δίνει (αλλά δεν απαιτεί) προσοχή. Αν αυτό φαίνεται μια αμφίβολη αρετή, σκεφτείτε πώς ένας τραγουδιστής τραγουδιών—ακόμη και ένας καλός τραγουδιστής καλών τραγουδιών—μπορεί να γίνει κουραστική εταιρεία· το εγώ του μπορεί να γίνει, αν μιλήσω για τον εαυτό μου με τα λόγια του Ed McClanahan, "πολλά για μένα".  

Αλλά μπορώ να ακούσω τα άλμπουμ του Sam ξανά και ξανά. Δεν εξαντλούν την ευχαρίστησή τους. Είναι ένας ταπεινός και πολύ φιλόξενος οικοδεσπότης. Είμαι προκατειλημμένος να αποδώσω αυτό τουλάχιστον εν μέρει στο Yankeedom του—γεννημένος στη Νέα Αγγλία, αν και κατοικεί στη Βιρτζίνια τώρα—και την ιδιαίτερη, περίεργη γρανίτη εφεδρεία που έρχεται με αυτή την επικράτεια, αν και είμαι επίσης σε φυλακή ενάντια στη μείωση των ικανοτήτων του με ρομαντισμό βασισμένο στο τόπο. Φαντάζομαι ότι ακούω ότι, όπως ο Emerson, η "μουσική του Moss είναι στα βουνά", αλλά αυτά θα ήταν τόσο τα Κεντρικά Απαλάχια όσο και το Monadnock: εύοσμα αέρα γενικά. Έτσι, δεν είναι site-ειδικό, είναι Sam-ειδικό. Είναι ένας συγγραφέας γενναιόδωρων τραγουδιών και ένας δημιουργός ευγενών ηχογραφήσεων. Όπως συμβαίνει, τα τραγούδια είναι υπέροχα. Έτσι και τα άλμπουμ. Το Swimming είναι το καλύτερό του μέχρι τώρα. - Nathan Salsburg

Το "Swimming" γράφτηκε ένα καλοκαίρι εντός ακουστικής εμβέλειας του Ατλαντικού Ωκεανού, αλλά δεν είμαι ιδιαίτερα καλός κολυμβητής και είναι ίσως μη αναπάντεχα δεν είναι ένα τραγούδι που αφορά κυριολεκτικά το κολύμπι. Νομίζω ότι μπορεί να πάρει την έμπνευσή του από τις μετρίες ικανότητές μου στο κολύμπι, αλλά είναι πραγματικά περισσότερο μια ατελής πραγματεία για το να κρατάς τις αντίθετες πτυχές μέσα στον εαυτό σου. Δεν ξέρω αν έχω γράψει ποτέ ένα τραγούδι που να δηλώνει τόσο ξεκάθαρα τη διατριβή του στο ρεφρέν, το οποίο με κάνει κάπως άβολα.

Όπως κάθε τραγούδι σε αυτό το άλμπουμ, το “Swimming” ήρθε στη ζωή με τη βοήθεια της μπάντας γύρω μου. Η πυρήνα ομάδα για αυτή τη συνεδρία ηχογράφησης συναρμολογήθηκε ειδικά για αυτό και αποτελούνταν από ανθρώπους με τους οποίους δεν είχα παίξει μουσική πριν. Αυτή η ομάδα—Isa Burke, Sinclair Palmer, και Joe Westerlund—χτύπησε μια όμορφη ισορροπία μεταξύ υπομονής και περιπέτειας καθώς ηχογράφαμε αυτά τα τραγούδια ζωντανά με ελάχιστη πρόβα. Υπήρχε ένα βαθύ αίσθημα εμπιστοσύνης στο δωμάτιο που έτρεχε μεταξύ όλων μας και Alli Rogers και Missy Thangs (η ομάδα ηχογράφησης) που κάθονταν στο κέντρο του vš. Νομίζω ότι αυτό διαφαίνεται. Πραγματικά αγαπώ τις καμπάνες που ο Joe overdubbed σε αυτό. Η Molly Sarlé ήρθε αργότερα για να προσθέσει τη διακεκριμένη φωνή της (μία από τις αγαπημένες μου στον κόσμο) στο επάνω μέρος αυτού και πολλών άλλων τραγουδιών.