سم مور، مرد افسانه ای سول - برنده گرمی، عضو اولیه تالار مشاهیر راک - در سن ۸۹ سالگی درگذشت

سم مور، مرد افسانه ای سول، صبح امروز در کورال گیبلز، فلوریدا درگذشت. او ۸۹ سال داشت. cause مرگ او عوارض پس از جراحی بود.

مور - با صدای تنور特 که به وضوح از هر آهنگی که اجرا می کرد، برمی خاست - نیمی از دوئت برنده گرمی سام و دیو در دهه ۱۹۶۰ بود. اجرای آنها شامل "Soul Man"، "Hold On I'm Coming"، "I Thank You" و بسیاری دیگر بود. سام و دیو در سال ۱۹۹۲ به تالار مشاهیر راک اند رول وارد شدند.

Samuel David Moore

۱۹ مهر ۱۳۱۴ - ۲۱ دی ۱۴۰۳

سام در سال ۱۹۳۵ به دنیا آمد و در محله های اوورتاون و لیبرتی سیتی میامی بزرگ شد. سام در کلیسا به خواندن پرداخت. سام کوک او را دید و فکر کرد که مور به عنوان جایگزین完 hảo برای او به عنوان خواننده اصلی در گروه گاسپل سول استیررز خواهد بود. شب قبل از اینکه قرار بود به شیکاگو برود و لباس های صحنه خود را بپوشد و به گروه بپیوندد، به نایت بیت رفت و جکی ویلسون را دید. سام فهمید که می خواهد به جای گاسپل، پاپ را به صورت حرفه ای مانند جکی بخواند و به تنهایی به کار خود ادامه داد. او به عنوان مجری برنامه استعدادیابی و میزبان باشگاه کینگ او هارتز تبدیل شد. در آنجا با دیو پراتر، یک نانوا محلی که برای برنامه استعدادیابی باشگاه تست داد، آشنا شد. جادوی صحنه导致 تشکیل این دو نفر شد.

استیو آلامو افسانه ای در حال تحصیل در دانشکده پزشکی دانشگاه میامی بود و با گروه کاور خود به عنوان گروه افتتاحیه برای سم و دیو در اجراها شرکت می کرد. او آنها را به استودیو برد و اولین نیم دوجین آهنگ آنها را ضبط کرد که در دست هنری استون و TK Records قرار گرفت. مدیر سم و دیو، جانی لوملو، از دخالت هنری استون راضی نبود و اصرار داشت که هنری همه ضبط های اصلی را به موریس لوی و شرکتش Roulette Records تحویل دهد.

احمت ارتگون، تام داود و جری وکسلر از آتلانتیک رکوردز، سام و دیو را در اواخر سال ۱۹۶۴ در کینگ او هارتز دیدند، جایی که آنها به شهرت محلی رسیده بودند. در سال ۱۹۶۵ آنها با آتلانتیک رکوردز قرارداد امضا کردند و مابقی تاریخ موسیقی است. جری وکسلر این دو را به شعبه تولیدی جنوبی آتلانتیک، استکس رکوردز، وام داد. آنها با آیزاک هیز و دیوید پورتر آشنا شدند. آنچه در پی آمد، یک رشته از هیت ها و شهرت بین المللی بود. سام و دیو इतनا مورد احترام بودند که از بین少 تعداد از ستارگان بودند که برای اجرای کنسرت یادبود مارتین لوتر کینگ جونیور در سال ۱۹۶۸ در مدیسون اسکوئر گاردن دعوت شدند. سام از مدت ها قبل از دکتر کینگ حمایت می کرد.

این دو در سال ۱۹۷۰ از هم جدا شدند. اندکی بعد، سام با آتلانتیک قرارداد امضا کرد و آلبوم انفرادی خود را با تولیدی از کینگ کرتیس و همراهی دونیه هاتاوی و آرها فرانکلین در پیانو به عنوان هنرمندان مهمان ضبط کرد. کینگ کرتیس در ۱۳ آگوست ۱۹۷۱ به قتل رسید، آلبوم کامل شد اما وکسلر تصمیم گرفت آلبوم را کنار بگذارد و سام را از شروع کار انفرادی خود محروم کند. سام با دیو برای چند سال در اواخر دهه ۱۹۷۰ دوباره متحد شد و در سال ۱۹۸۲ در شب سال نو در کلوب اولد والدورف بیل گراهام در سان فرانسیسکو به طور دائم از هم جدا شدند. سام پس از معرفی به هروئین توسط لیتل ویلی جان در اوایل دهه ۱۹۶۰، با اعتیاد به هروئین مبارزه کرد. سام و همسرش، جویس، استفاده از مواد مخدر خود را در یک تاریخ شفاهی نوشته توسط دیو مارش و در مستندی با دی ای پنه‌بیکر و کریس هگدوس به نام "فقط قوی ها زنده می مانند" بازگو کردند.

دهه ۷۰ اما تماماً اخبار بد نبود. به لطف دن آیکروید و جان بلوشی که ترانه “Soul Man,” را به عنوان برادران بلوز در برنامه “Saturday Night Live” پوشش دادند، دوباره علاقه ای به موسیقی، ظاهر و رقص ورزشی این دو نفر ایجاد شد.

سام با جویس مک ری در سال ۱۹۸۲ ازدواج کرد، که مدیر و مدافع او شد. در حالی که FDA و NIDA آزمایش های بالینی داروی ضد اوپیوئید نالتروکسون را که گیرنده های اوپیوئید را در مغز مسدود می کند، انجام می دادند، جویس能够 سام را به برنامه وارد کند و او را از مرگ ناشی از اعتیاد به هروئین نجات داد. جویس تمام اعتبار را به آنچه که او آن را "خدای وینک" می نامد، می دهد و سام یک حرفه انفرادی مشهور را آغاز کرد.

در طول سال ها، سم به یک مجری اصلی در مرکز کندی تبدیل شد. او برای شش رئیس جمهور - جیمی کارتر، جرج بوش، بیل کلینتون، جرج دبلیو بوش، باراک اوباما و دونالد ترامپ - اجرا کرد. در تولد ۵۰ سالگی دن آیکروید، سم با کلینتون که ساکسیفون را برای همراهی او می نواخت، اجرا کرد. او همچنین برای باراک اوباما در کاخ سفید اجرا کرد.

بروس اسپرینگستین بیش از یک بار با افتخار و غرور سام را به عنوان "بزرگترین خواننده سول زنده در جهان" معرفی کرد! اسپرینگستین از او خواست که در آلبوم "Human Touch" خود بخواند و دوباره در سال ۲۰۲۳ در مجموعه ای از کاورهای R&B (که également "Only the Strong Survive" نام دارد) به اجرا بپردازد.當 تالار مشاهیر راک اند رول ۲۵ سالگی خود را در مدیسون اسکوئر گاردن جشن گرفت، اسپرینگستین از سام به عنوان یک ستاره به نمایش درآمد.

مور همچنین از حقوق هنرمندان حمایت می کرد. او با همسرش در واشنگتن به عنوان گواهی در مورد حق امتیاز هنرمندان برای ضبط های پخش شده در رادیوهای AM و FM شهادت داد. این vấnله هنوز توسط کنگره حل نشده است. سام گفته است که این پول زندگی تغییردهنده ای برای او، همکارانش و هر هنرمند ضبط کننده آمریکایی که موسیقی آنها در رادیوهای AM / FM و در سراسر جهان پخش می شود، خواهد بود. همه کشورهای دیگر که به نمایندگی از هنرمندان، از جمله آمریکایی ها، جمع آوری می کنند، به دلیل عدم взаимیت، هیچ یک از حق امتیازهای پخش جمع آوری شده را پرداخت نمی کنند. (فقط آهنگسازان و ناشران از پخش در رادیو پرداخت می شوند.) سام در مورد این موضوع بسیار علاقه مند بود.

میراث سام به عنوان یک هنرمند انفرادی زمانی که سرانجام能够 آلبوم کینگ کرتیس را با نام "Plenty Good Loving" در سال ۲۰۰۲ بازیابی و منتشر کند، تثبیت شد. این آلبوم با چهار ستاره評یا مواجه شد. هرتگون و وکسلر به طور عمومی ابراز پشیمانی کردند که آن را最初 منتشر نکرده اند. در سال ۲۰۰۶، سام با اولین آلبوم خود در سی سال، "Overnight Sensational"، که در آن اسپرینگستین، استینگ، بون جووی و یک کهکشان از ستارگان دیگر با تولید رندی جکسون از امریکن آیدل به نمایش درآمد، به طور پیروزمندانه بازگشت. او برای یک جایزه گرمی با بیلی پرستون برای دوئت "You Are So Beautiful" نامزد شد. او به عنوان همیشه به برنامه دیوید لترمن، برنامه امشب و همه برنامه های صبحگاهی دعوت شد.

در سال های اخیر، سام یک جایزه ویژه مریت لایف تایم اچیومنت از گرمی ها دریافت کرد. او همچنین تا زمان شیوع بیماری به طور منظم به اجرا ادامه داد. صدای او最近 در یک آگهی استارباکس با نسخه سام و دیو از "Hold On I'm Coming" شنیده شد. او اغلب برای اجرای مراسم های مهم و معتبر دعوت می شد. برای مثال: آرها فرانکلین از او خواست که در مراسم خاکسپاری خواهرش، خواننده ارما فرانکلین، بخواند. ادی مورفی از او خواست که در مراسم جایزه مارک توین در مرکز کندی به اجرا بپردازد.

تعاطف با جویس، دخترشان میشل، و نوه هایشان تاش و میشا. گفتن اینکه سم بسیار缺 خواهد شد، کم گفتن است. سم هرگز از ضبط کردن دست نکشید. او در حال کار بر روی یک آلبوم گاسپل با رودی پرز به مناسبت مادرش بود. صدای سم vẫn سالم بود. این یک ابزار فوق العاده بود که او می دانست هدیه ای از خدا است و به انسان برتر هدیه داده شده است.