ਨੁਕਸਾਨ, ਇੱਛਾ, ਖਪਤ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਖੋਜ, ਕੋਂਚਿਸ ਐਲਬਮ, ਅਧਿਆਇ

ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਫਿਨਲੈਂਡ ਦੇ ਬਹੁ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨੀ ਕਲਾਕਾਰ ਕੋਂਚਿਸ ਨੇ ਡੈਬਿਊ ਐਲਬਮ, ਚੈਪਟਰਜ਼ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਗਿਆਰਾਂ-ਟਰੈਕ ਰਿਕਾਰਡ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਿੰਗਲਜ਼'ਕਰੇ ਕਰੇ','ਟ੍ਰਬਲ'ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਫੋਕਸ ਟਰੈਕ'ਫਲਡਸ'ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਨਵੀਂ ਐਲਬਮ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਖੋਜ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨੁਕਸਾਨ, ਇੱਛਾ, ਖਪਤ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਪਡ਼ਚੋਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਚੈਪਟਰਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੌਰਾਨ ਕ੍ਰੋਨਿਕ ਥਕਾਵਟ ਸਿੰਡਰੋਮ (ਐਮ. ਈ./ਸੀ. ਐੱਫ. ਐੱਸ.) ਨਾਲ ਜੂਝਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕੋਂਚਿਸ ਦ੍ਰਿਡ਼ ਅਤੇ ਅਨੁਕੂਲ ਸੀ। ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਉਹ ਪ੍ਰਤੀ ਗੀਤ ਸਿਰਫ ਪੰਜ ਵੋਕਲ ਟੇਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਰੁਕਾਵਟ ਵਜੋਂ ਸਮਝਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਜ਼ਰੂਰੀ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਨੇ ਐਲਬਮ ਨੂੰ ਕੱਚੀ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਕਲਾਤਮਕ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਜੌਹਨ ਫੌਲਸ ਦੇ ਰਹੱਸਮਈ ਨਾਵਲ, ਦ ਮੈਗਸ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਤਰ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਕੋਂਚਿਸ ਵੀ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਰਹੱਸਮਈ ਅਤੇ ਮਰੋਡ਼ੇ ਹੋਏ ਬਿਰਤਾਂਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਵਲ ਦੇ ਜਾਦੂ ਅਤੇ ਟੈਰੋਟ ਕਾਰਡ, ਦ ਮੈਜੀਸ਼ੀਅਨ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਵਾਦ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਲੱਭਦਿਆਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਐਲਬਮ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਜੋਡ਼ਦੀ ਹੈ, ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਢਲੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਚਾਨਣ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਖੁਰਦਰਾਪਣ ਦੇ ਵਖਰੇਵੇਂ ਨਾਲ ਵੀ ਵਿਰਾਮਿਤ ਹੈ।

ਜੋਨਸ ਵਰਵਿਜਨੇਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਰਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੀਟਰ ਮਾਹੇਰ ਦੁਆਰਾ ਮਾਹਰ, ਅਤੇ ਜੂਨਸ ਹਾਕਾਵਾ (ਬਾਸ) ਅਤੇ ਔਸਟਿਨ ਫਿਨਮੋਰ (ਸੈਲੋ) ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ, ਅਧਿਆਇ ਕੋਂਚਿਸ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧੁਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਤਮ-ਨਿਰੀਖਣ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਅਧਿਆਇ'ਰੁੱਖ ਉੱਚੇ ਵਧਦੇ ਹਨ'ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਨਿੱਜੀ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਲੱਭਣਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਚਿੱਤਰ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਧ ਰਿਹਾ, ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ, ਸਾਡੀ ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਰੋਧੀ ਵਜੋਂ ਉੱਭਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਦੀ ਧਡ਼ਕਣ ਇੱਕ ਘਡ਼ੀ ਵਾਂਗ ਟਿੱਕ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਥਿਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕਾ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਇਸ ਸਾਊਂਡਸਕੇਪ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਭਰਪੂਰ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਐਲਬਮ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਐਲਬਮ ਦਾ ਫੋਕਸ ਟਰੈਕ'ਫਲੱਡਸ'ਹੈ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਫੀਵਰ ਰੇਅ ਵਰਗਾ ਟਰੈਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕੈਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਕੁੱਝ ਟਕਰਾਅ ਵਾਲੇ ਉਤਪਾਦਨ ਉੱਤੇ, ਕੋਂਚਿਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਗ੍ਰਹਿ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਮਾਰਚ ਦੀ ਲੈਅ ਇੱਕ ਯੁੱਧ ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਨਮੂਨੇ ਕੁਦਰਤੀ ਆਫ਼ਤਾਂ ਦੀਆਂ ਅਲੰਕਾਰਿਕ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸੰਬੰਧੀ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕੋਂਚਿਸ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ,'ਫਲੱਡਸ'ਇੱਕ ਗੀਤ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਜਾਣਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਅਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਮੈਂ, ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਹਾਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀਡ਼੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਇਸ ਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।

'ਉਹ ਵਾਜ਼ ਬੋਰਨ'ਐਲਬਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿੱਜੀ ਟਰੈਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੋਂਚਿਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਗੁਜ਼ਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਰਦ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਇੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੁਰੱਖਿਆ ਸੁਪਨਮਈ ਬਣਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਚਡ਼੍ਹਨ ਵਾਲੇ ਟਰੈਕ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੁਖਦਾਈ ਘਟਨਾ ਕੋਂਚਿਸ ਦੀ ਗੀਤ ਲਿਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਉਤਪ੍ਰੇਰਕ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਕੋਂਚਿਸ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਹ ਸੋਚਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ।"

ਚੌਥਾ ਸਿੰਗਲ'ਕਰੇ ਕਰੇ'ਹੈ, ਇੱਕ ਗੀਤ ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਦੀ ਗੁੰਝਲਤਾ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਨਿੱਜੀ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਨਿਰੀਖਣ ਵਾਲਾ ਟਰੈਕ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਚੋਣਾਂ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਨਿੱਜੀ ਯਾਤਰਾ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਵਿਲੱਖਣ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਸੀਮਾਵਾਂ ਜੋ ਇੱਕ "ਸ਼ੈਲੀ" ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰਨ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚਲਾਉਣਾ ਹੈ।

ਕੋਂਚਿਸ'ਸਟੋਰੀਜ਼'ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਦੀ ਪਡ਼ਚੋਲ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੀ. ਐੱਫ. ਐੱਸ. ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਤੋਂ ਉਭਰਨ'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖਦਾਈ ਪਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕੋਂਚਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ'ਤੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕਦੇ ਹੋਏ ਪਾਇਆ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਉੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਉਸ ਨਾਲ ਸੌਦੇਬਾਜ਼ੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਲਿਆਏਗੀ ਜੇ ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈਃ "ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪਲ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ, ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਰਹੱਦੀ ਨਾਸਤਿਕ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਵੀ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਵੱਲ ਮੁਡ਼ਿਆ। ਮੈਂ ਇਸ ਵਰਤਾਰੇ ਬਾਰੇ ਲਿਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇੱਕ ਆਸਾਨ ਤਰੀਕਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਅਸੀਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਏ ਬਿਨਾਂ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਪੱਧਰ'ਤੇ ਬਦਲੇ ਬਿਨਾਂ ਰੀਤੀਆਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਵਧ ਰਹੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕਾ

'ਜਸਟ ਨਾਟ ਦੇਅਰ'ਜਾਪ ਵਰਗੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੈ "ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਇਹ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਹੈ" ਢਲਵੀਂ ਅਤੇ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਬੀਟ ਉੱਤੇ। ਇਹ ਟਰੈਕ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਹਨੇਰਾ ਮੋਡ਼ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਨਚਿਸ ਗੰਭੀਰ ਥਕਾਵਟ ਅਤੇ ਡਰ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਜੂਝਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨਾ ਕਦੇ ਵੀ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਅਸੰਗਤ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਅੰਦਰੂਨੀ ਨੰਬਰ ਹੈ।

ਭਡ਼ਕਾਊ ਸਿਰਲੇਖ'ਦਿ ਵਰਲਡ ਇਜ਼ ਫਲੈਟ'ਐਲਬਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਸ਼ਾਂਤ ਪਲ ਹੈ। ਕੂਲ ਹਿਸਸ, ਸਥਿਰ ਪਰਕਸ਼ਨ ਅਤੇ ਫਲੋਟਿੰਗ ਵੋਕਲ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਪਕ ਥੀਮ ਨੂੰ ਭੇਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਆਖਰਕਾਰ, ਇਹ ਟਰੈਕ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਈ ਵਾਰ ਇੱਕ ਰੌਲਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ,'ਲੋਕ (ਅਧਿਆਇ)'ਆਧੁਨਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਜਮ ਵਿੱਚ ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਬਲਣ ਵਾਲੀ ਕਸਰਤ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚੱਕਰਵਾਤੀ ਪੈਟਰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਹੈਮਸਟਰ ਵਾਂਗ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਦਿਸ਼ਾਹੀ ਦੌਡ਼ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕੋਂਚਿਸ ਇਸ ਉਲਝਣ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਸਾਥੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕਿਵੇਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਅਤੇ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਅਗਲੀ ਚੀਜ਼-ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ-ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇਗੀ।"

'ਸਮਥਿੰਗ ਸੋ ਸ਼ੇਮਫੁਲ'ਦੇ ਨਾਲ, ਕੋਂਚਿਸ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ'ਤੇ ਇਸ ਟਰੈਕ ਲਈ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਮੋਹ ਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਟਰੈਕ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੱਧ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਪ੍ਰੇਰਕ ਬਿਰਤਾਂਤ ਹੈ ਜੋ ਇਹ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸਾਡੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਟਰੈਕ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਭਾਵਨਾ 1:27 ਮਿੰਟ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਤੱਕ ਤੇਜ਼ ਹੁੰਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੋਂਚਿਸ ਦੀ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਧਾਰਾ ਇੱਕ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਰੈਪ-ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਸਥਾਨ'ਤੇ ਫਟਦੀ ਹੈ।

ਆਖਰੀ ਸਿੰਗਲ ਐਲੀਮੈਂਟਲ'ਟ੍ਰਬਲ'ਹੈ, ਜੋ ਸੋਨਿਕ ਅਤੇ ਥੀਮੈਟਿਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸਰਲ ਸੋਨਿਕ ਤੱਤ ਨਾ ਸਿਰਫ'ਟ੍ਰਬਲ'ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਕੋਨਚਿਸ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੋਕਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਇਸ ਟਰੈਕ ਦੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਕਠੋਰਤਾ ਅਤੇ ਡਾਰਕ ਐਨਰਜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਇਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ (ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ) ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਾਪਦੀ ਹੈ; ਅਣਜਾਣ ਮੁਸੀਬਤ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਜੋ ਅੱਗੇ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਕੋਰਸ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਇੱਕ ਸਾਇਰਨ-ਐਸਕ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕਾ ਦੇ ਅਮੀਰ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਰਾਹੀਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।

ਅਧਿਆਇ'ਕੈਲਮ ਯੂਅਰ ਮਾਈਂਡ'ਨਾਲ ਬੰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਅਸਾਧਾਰਣ ਤੌਰ'ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਗੀਤ ਜੋ ਕੋਂਚਿਸ ਦੀ ਅਨੁਭਵੀ ਗੀਤਕਾਰੀ ਦੁਆਰਾ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ, "'ਕੈਲਮ ਯੂਅਰ ਮਾਈਂਡ'ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕ੍ਰੋਨਿਕ ਫੈਟੀਗ ਸਿੰਡਰੋਮ (ਐੱਮਈ/ਸੀਐੱਫਐੱਸ) ਨਾਲ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ'ਤੇ ਇੰਨੀ ਮਾਡ਼ੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਵੀ ਵਿਗਡ਼ਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪੈਨਿਕ ਅਟੈਕ ਆਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਦਵਾਈ ਲੈਣੀ ਪਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਚਾਰ ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਫਸ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਸਰੀਰਕ ਸਿਹਤ ਮੈਨੂੰ ਤੁਰਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਗੀਤ ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੋਲ ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸਨ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੋਇਆ ਹੈ-ਮੈਂ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਟਰੈਕ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸ਼ੰਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਇੱਕ ਸੱਚਾ-ਪਰ-ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਨੁਭਵ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਇੰਨਾ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਥੇ ਵੀ ਭਟਕਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਗੀਤ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅਵਾਂਟ-ਗਾਰਡ ਅਤੇ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਸਿੰਥ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਹੈ ਜੋ ਸਲੱਡਿੰਗ ਬੈਕਡ੍ਰੌਪ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇੰਸਟਰੂਮੈਂਟੇਸ਼ਨ ਵੀ ਗਤੀ ਗੁਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੌਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧਡ਼ਕਣ-ਇੱਕ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੋ-ਆਖਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ।

ਅਧਿਆਇ 25 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਕੀਕੂ ਰਿਕਾਰਡਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।