Η Πρεμιέρα του Άλμπουμ του Σκοτ Τσ. Πάρκ, Crossing The Line, είναι Προγραμματισμένη για την 23η Μαΐου

Η πρεμιέρα του πλήρους άλμπουμ του Σκοτ Τσ. Πάρκ, Crossing the Line, είναι ένα/raw, βαθύτατα προσωπικό έργο που
συναντάται με ήρεμη αυτοπεποίθηση και αδιαμφισβήτητη αληθινή αυθεντικότητα.

Ο Σκοτ επέτρεψε σε αυτό το άλμπουμ να αναπτυχθεί οργανικά, δημιουργώντας ένα εκλεκτικό αλλά συγκεντρωμένο indie rock άλμπουμ,
απελευθερωμένο από προκαταλήψεις είδους. Υπάρχει θερμότητα και ελευθερία εδώ - σκέφτεστε το Wilco's Yankee
Hotel Foxtrot και τα πρώτα Pavement, αλλά με μια μελωδική ευαισθησία που προέρχεται από το Nirvana και τα πρώτα
Sheryl Crow.

Κάθε κομμάτι έχει την αίσθηση ότι είναι ζωντανό, εκτελείται με τη συναρπαστικότητα ενός καλά συντονισμένου ζωντανής μπάντας αντί μιας πολυσυζητημένης
μηχανής studio. Και ενώ ο Σκοτ αναφέρει επιρροές που κυμαίνονται από τον John Frusciante έως την Courtney Barnett,
το άλμπουμ έχει μια καθαρά δική του φωνή, που βασίζεται σε προσωπικές ιστορίες και σχηματίζεται από την ευχαρίστηση να ακολουθεί
μουσική ισορροπία αντί από τάσεις.

Το τίτλος του άλμπουμ Crossing the Line carries multiple layers, each explored με λυρική λεπτομέρεια. Η πρώτη
μεταξύ του άλμπουμ αντιμετωπίζει την πρακτική σκληρότητα της καθημερινής ζωής και την ανθρώπινη εμπειρία, διασχίζοντας την γραμμή
από την νεότητα στην ενηλικίωση, ενώ η δεύτερη polovina αντιμετωπίζει την μετάβαση από την πίστη στην αμφιβολία. Είναι
βαθιά αυτοβιογραφικό, αλλά δεν είναι εξωστρεφής, οι αναπαραστάσεις του Σκοτ είναι συγκεκριμένες αλλά ευρέως αντανακλαστικές.

Μια από τις πιο ποιητικές ίχνη προέρχεται από την οικογενειακή ναυτική παράδοση του. “Crossing the line” αναφέρεται όχι μόνο στα προσωπικά όρια,
αλλά και σε μια παλιά ναυτική τελετή για ναύτες που διασχίζουν τον ισημερινό, όπου οι ρόλοι ανταλλάσσονται και οι παραδόσεις τιμώνται.

Ο ανοικτής και τελευταίος σινγκλ ‘Rose Pink Sky’, είναι μια μελέτη για τα ψυχοφθόρα ρουτίνοι της ενηλικίωσης,
εργασία σε μια καθημερινή δουλειά, αναζήτηση χρηματοδότησης, διατήρηση δημιουργικών στόχων μέσα από το καπνό της κόπωσης. Τα
λεξικά είναι γεμάτα από σατιρική σκέψη (ένα τεράστιο «Don't Stop Believin'» στο στίχο δύο) και ο σόλο gitara είναι, σύμφωνα με τον Σκοτ,
“like a slingshot rollercoaster launch”, εξαπληκτικός, εκρηκτικός και βαθιά ικανοποιητικός.
Η ‘Come Back To Me Dead’ αντιμετωπίζει πιο συγκινητικά την απώλεια της πίστης του Σκοτ και γίνεται το κεντρικό σημείο του άλμπουμ: «'με όλους τους Χριστιανούς που παρακολουθούν, ο ουρανός που hangs by a thread / έδωσα
τη ζωή μου στον Ιησού και ήρθε πίσω με το νεκρό».
Αυτό που κάνει το Crossing the Line ειδικό είναι ότι δεν είναι αναγκαστικό. Ο Σκοτ Τσ. Πάρκ δεν προσπαθεί να σας εντυπωσιάσει

με στούντιο μαγική ή ποιητική υπερβολή. Είναι απλά να διηγείται την ιστορία του, αν είναι για την απώλεια της πίστης, την απελευθέρωση της άνεσης,
ή την προσπάθεια να γράψετε ένα σόλο gitara που ακούγεται σαν να σφυρίζει στον άνεμο των Χεβριδών και να σας προσκαλεί να βρείτε την αντανάκλαση σας σε αυτό.