Brian John McBrearty Brengt Eerste Single "Believing" Vandaag Uit Op Love Beyond Measure Records

"Believing", de tweede single van Remembering Repeating, Brian John McBrearty's komende album van instrumentals met McBrearty op synthesizers, saxofonist Matt Douglas (The Mountain Goats) en drummer Ryan Jewell (Woods, Chris Forsyth), is een balsem voor de ziel en een getuigenis van de kracht van geluid. Op het kruispunt van John Coltrane's "Central Park West" en The Beatles' "Sun King", het lied biedt een genezende kracht die zelden wordt vastgelegd in opgenomen muziek. Gebaseerd op McBrearty's bedrieglijk eenvoudige syntheseprogressie van twee akkoorden en een herhalende melodie die voor het eerst wordt vermeld op fluiten, Ryan Jewell's ondergeschreven borstelen op de dr

Gekend voor zijn rijke, rumineuze gitaar- en stem-georiënteerde muziek die Aquarium Drunkard heeft gevierd als “een geweldige doorlopende lijn tussen Zuma, Marquee Moon en The Days of Wine and Roses,” Brian John McBrearty is een artiest en een zoeker en, met zijn laatste album Remembering Repeating, hij blijft zijn weelderige en diverse muzikale palet uitbreiden. Remembering Repeating is de eerste full-length opname die de 44-jarige Philadelphia inwoner heeft gemaakt waar de gitaar volledig afwezig is – – en zijn eerste instrumentele outing in bijna een decennium. Tortoise of Natural Information Society of het instrumentale deel van Another Green World. Maar ondanks een gevoel van vertrouwdheid en deze paar referenties, Remembering Repeating is eenvoudigweg te persoonlijk om iets anders te zijn dan uniek.

“There are emotions and life circumstances,” zegt McBrearty, “die verder gaan dan woorden, die taal verschrikkelijk ongeschikt is om te beschrijven.” McBrearty begon het proces van opnemen Remembering Repeating Na de onverwachte dood van zijn ouders is het vooral een middel om te genezen en was het een manier voor McBrearty om zijn geest te versterken.

In een cyclische zin is het zowel al het een als niets ervan. Remembering Repeating heeft geen woorden, maar het is een gedicht. (Dit is zowel figuurlijk als letterlijk, omdat de tracktitels, opeenvolgend gelezen, in feite een gedicht vormen.) The Mountain Goats' Matt Douglas –– maar het is niet helemaal een jazzplaat. In het centrum ervan bevinden zich warme watervallen van David Sylvian In zijn oorsprong en intentie is het genezende muziek, een middel tot een einde, maar in de release is het een doel op zich. „Muziek heeft een elementair doel”, zegt McBrearty. „Muziek is niet-beschrijvend maar blijft diep communicatief; en de onuitsprekelijke waarheid kan ‘gesproken’ worden door middel van muziek.” Ryan Jewell grotendeels getrackte drums na het opnemen van de synthesizers en bas. Dit effectief inside-out-proces vereist enkele sprongen van geloof en een gevoel van intuïtie waarop alle spelers duidelijk vertrouwen.

Albumopener “Remembering” was, passend, het eerste nummer dat McBrearty componeerde. “Ik had geen intentie om een album te maken toen ik begon met het opnemen van de synthtracks die de basis zouden vormen voor deze plaat. Ik wilde gewoon leren hoe ik een synthesizer die ik jaren geleden had gekocht (een Roland Boutique JU-06) beter kon gebruiken.” Openend met duurzame synthakkoordclusters die klinken terwijl sax en drums lichtjes de resonante ruimte verkennen, gaat “Remembering” vervolgens over naar een Alice Coltrane-achtig thema op de synthesizer, met de saxofoon die een welluidende melodie uitspreekt voordat het improvisatiegebied betreedt.

“Repeating” volgt en demonstreert McBrearty's ongekende vermogen om basisconcepten maximaal te benutten. "Allereerst beschouw ik mezelf als componist; welke instrumenten ik speel zijn in dienst van de melodie," legt McBrearty uit. Openend met een bas-solo die ondergedompeld is in tape-echo, komt "Repeating" samen rond een eenvoudige halfnoot saxofoonmelodie die wordt gespeeld over een vrolijke beat en McBrearty's dalende, gesyncopeerde synthlijnen die rechtstreeks uit een Tangerine Dream soundtrack. Terwijl de oorspronkelijke melodie herhaalt, wordt de melodie vervolgens gedupliceerd en verplaatst door een kwartnoot; de saxofoon eet zijn eigen staart. Letterlijk "Repeating" in real-time, neemt Douglas het concept en rent ermee—laag voor laag sax en fluit en weeft het thema van herhaling in zijn improvisatie.

Samenwerking is een belangrijk onderdeel van McBrearty's muzikale praktijk en Remembering Repeating bevat twee korte interlude tracks die aan alle drie de muzikanten worden toegekend. "Burning" combineert een haandig thema geschreven door Douglas, drum-improvisaties van Jewell die worden gecomprimeerd in platen van metaal, en atonale synthesloops die in de focus zwellen aan het einde van het nummer. "Floating", ondertussen, werd geïnspireerd door een onwaarschijnlijke bron. "Dat geluid was dat ik probeerde het geluid te repliceren dat mijn theekotel maakte terwijl het opwarmde," onthult McBrearty. Gebaseerd op aanhoudende synthetische tonen die letterlijk zwemmen tussen de noten C en C#, presenteert "Floating" een korte reis naar het hart van de duisternis.

In tegenstelling tot de korte interludes is “Unfolding” Remembering Repeating’s verlengde centrum, en een missieverklaring die McBrearty's compositiebelangen en prestaties samenvat. Cinematisch, mooi en geduldig, onthult “Unfolding” langzaam laag na laag gedurende de loop van 9+ minuten. Beginnend met in elkaar grijpende synthlijnen die een cluster van noten binnen hetzelfde octaaf herhalen, voegt McBrearty handig harmonische en melodische elementen toe op synthesizer gedurende de eerste helft van het nummer, waardoor een hoofdige stoofpot ontstaat die fans van Bitchin’ Bajas’ gedraaide synth-verkenningen, of de herhaling van Bing & Ruth "Ik kwam met idee na idee na het schrijven van de eerste riff die de basis voor 'Unfolding' gaf," zegt McBrearty. "Het was een stroom van bewustzijn, pure creatie, maar de echte songwriting kwam maanden later toen ik de verschillende delen arrangeerde en mengde om een samenhangend geheel te vormen."

De A- en B-kant van Remembering Repeating sluiten beide af met tedere, hartverscheurende stukken om hun respectievelijke reizen te besluiten. De afsluiter van kant A “Believing” is een balsem voor de ziel en een getuigenis van de kracht van geluid. Op het snijvlak van John Coltrane’s “Central Park West” en The Beatles' “Sun King,” het nummer biedt een helende kracht die zelden in opgenomen muziek wordt gevangen. Ondertussen is de laatste song van het album, “Receiving”—en het enige nummer dat McBrearty's (tekstloze) vocalen bevat—een viscerale weergave van verdriet dat eindigt met katharsis wanneer Jewell's drums en Douglas' tenorsax zich mengen en omvatten in de climax van de laatste momenten.

Hoewel Remembering Repeating is feilloos uitgevoerd, merkt McBrearty op dat naarmate de jaren verstrijken, hij "minder en minder bezorgd is met technische vaardigheid." Niet dat de muziek een gebrek aan techniciteit of vaardigheid heeft. McBrearty's relatie tot de muziek weerspiegelt eerder een interne verschuiving van de nadruk naar "een meer uitgebreid perspectief, uit de weg gaan en intuïtie laten leiden." “Mijn muziek gaat over het uitdrukken en bereiken van spiritualiteit, een soort sacrament, communie met het eeuwige … er zijn veel manieren om het uit te drukken,” zegt hij.

Op sommige manieren, lijkt het, zonder iets te zeggen.

McBrearty is een veterane DIY-muzikant en heeft rustig een gevarieerd scala aan releases verzameld als leider en hoofd songwriter van verschillende bands en, meer recent, onder zijn eigen naam. „Ik heb een duidelijk geheugen van het horen van David Bowie’s ‘Space Oddity’ op de radio in de auto als kind,” McBrearty herinnert zich, “en mijn vader legde met bewondering uit dat Bowie een vormveranderende artiest was wiens muziek en persona in de loop van de jaren waren veranderd.

McBrearty's muzikale reis begon in ernst als student in NYU's gerenommeerde jazzstudieprogramma. Daar ontmoette hij Remembering Repeating medewerker, Matt Douglas, evenals Love Beyond Measure Records medeoprichter Anthony Pirog (DC-gebaseerde cellist Janel Leppin De sympathico tussen Pirog en McBrearty was zichtbaar bij de eerste ontmoeting en na het afstuderen co-oprichten ze de bombastische en al te kortlevende instrumentale rockband. New Electric, die slechts één EP uitgaf in 2005, uitgebreid toerde in het midden-Atlantische gebied, en kan worden beschouwd als de geestelijke voorganger van Pirog's huidige jazz-punkoutfit The Messthetics met Fugazi’s Brendan Canty en Joe Lally.

In al McBrearty's muzikale ondernemingen is improvisatie de rode draad. Van een maandlange wekelijkse residency in Lower Manhattan's Knitting Factory in de vroege jaren 2000 tot deelname aan een gitaarensemble-uitvoering van Julius Eastman’s “Gay Guerilla” (deel van Bowerbird’s eerste van zijn soort Eastman-retrospectief) tot de verwevende, hoekige dubbele gitaaraanval van de inmiddels opgeheven Philadelphia-jammers Mesmeric Haze tot de panoramische en kaleidoscopische synthesizers van Remembering Repeating heeft McBrearty consequent een affiniteit getoond voor exploratie op de vlucht. “Ik heb een brede kijk op improvisatie,” legt McBrearty uit. “Het gaat niet alleen om jamsessies en solo's. Ik improviseer vaak wanneer ik componeer, wat grotendeels de bouwstenen zijn van Remembering Repeating werden gevormd. Ik kan improviseren wanneer ik een liedje arrangeer of mix. Voor mij gaat het erom naar wat ik binnen en buiten mezelf hoor te luisteren en de twee te synthetiseren.”

Van synthese tot synthesizers. Een herhalend, cyclisch geluid.

McBrearty's uitgebreide visie op improvisatie staat centraal in zijn tweewekelijkse radioprogramma Improvisatieoplossingen, dat uitgezonden wordt op Northwest Philly's Germantown Community Radio op. Met meer dan 20 jaar spelen in de Philly-muziekscene, biedt de radioshow McBrearty een andere manier om contact te maken met de muziekgemeenschap nadat hij het podium heeft gedeeld met degenen als Kinloch Nelson, Elkhorn, One Eleven Heavy, en zelfs The War on Drugs (toen ze nog in kleine clubs speelden).

Love Beyond Measure Records is een label opgericht door levenspartners en muzikanten Janel Leppin en Anthony Pirog als een thuis voor hun favoriete artiesten, evenals voor hun eigen werk. Ze zijn trots om het uitstekende werk van Brian John McBrearty, Remembering Repeating, als de inaugurele release op Love Beyond Measure Records.