Love Axe deelt "Blue Skies Above" voorafgaand aan LP Optimism Paranoia Desperation Abolition

"Voordat Nixon en Reagan vakbonden verbraken en een conservatieve agenda afdwongen die nu in volle bloei staat, werden de strijdkreten tegen sociale onrechtvaardigheid gezongen door folksingers; Woody Guthrie, Pete Seeger, Bob Dylan en meer waren pro-vakbond, anti-oorlog, anti-fascistisch en pro-burgerrechten. Hun wapens van keuze waren vaak een akoestische gitaar, 3 akkoorden en de waarheid.

Het is op dit snijvlak van stilte en woede dat we ook producer en genre-mengende songwriter Christopher Hatfield vinden op het vijfde Love Axe-album, Optimism Paranoia Desperation Abolition.

Als je bekend bent met Love Axe (soms een band, maar voornamelijk Hatfield met bijdragende gasten sinds 2015), kan OPDA je als een stilistische linkerzijde treffen; weg zijn ook de indie rock en power pop-invloeden die vroege releases zoals Phenomenons (2011) en South Dakota (2015). De funky, Prince-meets-Weezer (wonderlijk, maar het werkte!) workouts van THE FOOD (2021) en de futuristische synthes die de instrumentale Linear Valley (2022) domineerden.

"Ik schreef dit album als een manier om alle verschrikkelijke dingen te verwerken en te rouwen die ik leerde over wat de mensheid en dit land capabel van zijn tijdens de eerste Trump-regering. En ik kon dat alleen maar doen omdat het voorbij was - ik denk niet dat je echt trauma en rouw kunt verwerken zonder de voordelen van tijd of psychologische afstand," zei Hatifield.

Maar het is 2025, en hier zijn we, opnieuw, in de greep van fascistische miljardairs, die vastbesloten zijn om wraak te nemen en de planeet te vernietigen. Hatifeld gaat verder: "Dus voelt dit nu, heel verdrietig, veel relevanter voor onze wereld dan toen ik het afmaakte."

Het is echter gezegd dat slechte tijden kunnen helpen inspireren grote kunst - en dat is de focus van OPDA. Door middel van negen nummers, Hatfield neemt ons op een overwogen, lange wandeling door het bovengenoemde verdrietige proces, proberen te begrijpen hoe we hier in de eerste plaats en hoe om het beste uit te maken terwijl we allemaal nog ademen (ondanks de angst en depressie schuilen over onze hoofden als een donkere wolk op de reg). OPDA is een record dat wordt geleverd in vier delen: letterlijk, het beschouwt de trajectuur van optimisme naar paranoia tot wanhoop tot afschaffing, allemaal ingesteld op een soundtrack waarin fans van Will Oldham, Wilco, en het solo werk van Sunny Day Real Estate Jeremy Enigk zal troost vinden. "