Verken thema's van verlies, verlangen, consumptie & wanhoop, Conchis album, Hoofdstukken

Vijf jaar in de maak, brengt de Finse multi-disciplinaire artiest Conchis haar debuutalbum Hoofdstukken uit, een elf-tracks album met voorgaande singles 'Cray Cray', 'Trouble' en de nieuwe focustrack 'Floods'. Dit nieuwe album duikt diep in de diepten van de menselijke psychologie, waarbij thema's als verlies, verlangen, consumptie en wanhoop worden verkend. Ondanks het worstelen met Chronische VermoeidheidsSyndroom (ME/CFS) tijdens de creatie van Hoofdstukken, heeft Conchis doorgezet en aangepast. Een van de manieren waarop ze de plaat kon voltooien was door slechts vijf vocale opnamen per nummer te nemen. In plaats van deze beperking als negatief te zien, hebben de noodzakelijke parameters de plaat juist met rauwheid en kwetsbaarheid geïnfeerd, reflecterend op haar reis door ziekte en artistieke expressie.

Naar een personage uit John Fowles' enigmatische roman, The Magus, is Conchis ook geïnspireerd door het boek's spannende en verwarrende verhaal. Ze vindt parallellen tussen het personage van de magus en de symboliek van de tarotkaart, The Magician, en weeft deze elementen door haar album heen, met samples die gelijkenissen vertonen met aarde, water, lucht en vuur. Naast deze elementaire kenmerken, wordt haar muziek ook onderbroken door de dichotomieën van licht en donker, schoonheid en ruwheid.

Hoofdstukken is geproduceerd en gemixt door Jonas Verwijnen, gemasterd door de bekende Peter Maher, en bevat samenwerkingen met Joonas Hakava (bas) en Austin Finamore (cello), Hoofdstukken toont Conchis' unieke stijl, waarbij introspectieve teksten worden gecombineerd met krachtige melodieën.

Hoofdstukken opent met 'Bomen groeien hoger', een reflectie op het streven naar persoonlijke groei en succes, maar waarbij het tegenovergestelde is gebeurd. Als gevolg hiervan verschijnt het symbolische beeld van een boom, langzaam groeiend, stationair en vredig, als de wijze tegenhanger van onze snelle levensstijl. De beats hier tikken als een klok, een herinnering aan de luisteraar dat alles op zijn tijd komt, en de lagen van statische elektronica strelen deze soundscape zachtjes. Het is rijk meditatief en een krachtig startpunt voor het album.

Vervolgens is er het album's focusnummer 'Floods', een directe aandacht trekker en een Fever Ray-achtig nummer dat geen gevangenen neemt. Over de krachtige, enigszins botsende productie waarschuwt Conchis voor de destructieve impact van de mensheid op onze kwetsbare planeet. De marsachtige ritme brengt een oorlogsmars in gedachten, terwijl de experimentele samples metaforische interpretaties zijn van natuurkatastrofen. Door middel van deze milieucampagne reflecteert Conchis, "Floods' is een nummer dat ik schreef over de staat van onze planeet en hoe we het voortdurend exploiteren, ondanks de gevolgen die we weten. Ik, net als velen anderen, zorgen me om onze nalatenschap en de staat waarin we deze planeet achterlaten voor toekomstige generaties."

'She Was Born' is een van de meest persoonlijke tracks op het album, waarbij ze in de pijn en genezingsproces na het overlijden van Conchis' moeder duikt. Haar stem is hier meer gespannen, waardoor de kwetsbaarheid door de droomachtige texturen en de geleidelijk stijgende track heen kan stromen. Dit tragische gebeuren was een van de aanstichters van Conchis' songwriting en door het proces zegt Conchis dat ze nog steeds de aanwezigheid van haar moeder voelt en dat ze denkt dat ze diegenen die achterblijven, bewaakt.

De vierde single is 'Cray Cray', een nummer dat de complexiteit van het leven's keuzes en de rauwheid van de menselijke emotie vastlegt. Het is een diep persoonlijk en introspectief nummer dat inzinkingen in het leven en hun impact op de persoonlijke reis onderzoekt. Ze confronteert rechtstreeks met uitdagingen die uniek zijn voor haar leven, zoals de creatieve grenzen die ze op zichzelf plaatst om een "stijl" te volgen, of of ze kinderen wilde hebben of niet, of hoe ze het leven met een chronische ziekte moet navigeren.

Conchis gaat verder met het verkennen van haar persoonlijke ervaringen met 'Stories', die een intens pijnlijke moment in haar leven vastlegt wanneer ze overweldigd was door de symptomen van CFS, Conchis vond zichzelf op de grond knielend, smeekend naar een hogere macht dat ze veranderingen in haar leven zou aanbrengen als haar gezondheid maar hersteld kon worden. Als ze reflecteert: "Het was een moment waarop ik merkte dat, hoewel ik geen religieus persoon ben en zelfs een borderline-atheist ben, ik nog steeds naar God smeekte in wanhoop. Ik wilde schrijven over dit fenomeen en hoe religie soms een gemakkelijke uitweg kan zijn als we gewoon de rituelen uitvoeren zonder verantwoordelijkheid te nemen voor onze acties en op een dieper niveau te veranderen." De opwellende elektronica imiteert Conchis' golven van acute wanhoop, de opstijgende vocale lijnen als opstijgende gebeden, en de relatief opgewekte ondergrondtoon echoot een subtiele hoop dat er veranderingen kunnen komen voor het beter.

'Just Not There' opent met chant-achtige regels "weet je het, maar het is gewoon niet er", over hellende en geknipte beats. Dit nummer neemt een duidelijk donkere wending waarbij Conchis worstelt met ernstige uitputting en de angst en teleurstelling dat haar dromen nooit zouden uitkomen. Het is een viscerale nummer met harde en dissonante geluiden.

Het provocatief getitelde 'The World Is Flat' is een deceptief serene moment halverwege het album. Koele sissen, stabiele percussie en zwevende vocale lijnen verhullen de meer wijdverspreide thema's. Uiteindelijk is dit nummer een reactie op hoe iedereen denkt dat hun mening de juiste is en in de tijd van sociale media, waar iedereen de mogelijkheid heeft om zich uit te spreken, kan het soms een schreeuwende wedstrijd worden.

In een soortgelijk thema, 'People (Hoofdstukken)' reflecteert verder op de valkuilen van het moderne leven. Het broedende en langzaam brandende nummer is een oefening in beheersing die de cyclische patroon van het dagelijks leven weerspiegelt. Net als een hamster op een wiel voelen velen van ons ons gefrustreerd in een richtingloze race. Conchis overweegt dit dilemma, "Ik keek naar mijn medemens en hoe we allemaal maar blijven streven en streven, denkend dat het volgende ding - wat het ook is - ons geluk zal brengen."

Met 'Something So Shameful' verkent Conchis verder haar fascinatie met psychologie en in het bijzonder voor dit nummer de effecten van toxische schaamte. De eerste helft van dit nummer is een sluipende en mysterieuze vertelling die de manier weergeeft waarop deze negatieve emoties zich in onze psyche smokkelen. Terwijl het nummer opbouwt, neemt deze gevoelens toe tot de 1:27 minuut mark waar Conchis' stroom van bewustzijn losbarst in een verontwaardigde rap-stijl.

Het laatste single is het elementaire 'Trouble', dat met vuur sonisch en thematisch speelt. Niet alleen voegen deze viscerale sonische elementen toe aan de intensiteit van 'Trouble', maar Conchis' krachtige vocale prestatie portretteert ook de emotionele rauwheid en donkere energie van dit nummer. In de verzen klinkt haar stem (en misschien haar hart) beschermd; verwijtend van het onbekende onheil dat vooruit ligt. In tegenstelling daarmee verandert haar stem in de refrein in een sireneachtige oproep, die naar de luisteraar door de rich matrix van elektronica reikt.

Hoofdstukken sluit af met ‘Calm Your Mind’, een atypisch kalmer nummer dat voorspellend door Conchis' intuitieve songwriting is ontstaan. Ze herinnert zich, "'Calm Your Mind' gaat over toen ik ziek werd met Chronische VermoeidheidsSyndroom (ME/CFS). In het begin, toen ik zo erg ziek was, begon mijn mentale gezondheid ook te verslechteren en had ik constant paniekaanvallen. Ik moest medicijnen nemen voor dit, en door mijn ziekte was ik jarenlang opgesloten in vier muren, want mijn lichamelijke gezondheid liet me niet lopen. Interessant genoeg schreef ik dit nummer voordat ik ziek werd, en pas nadat ik ziek was, maakte de tekst zin. Dit is me eerder overkomen, ik schrijf soms nummers die voorspellend zijn voor wat er later zal gebeuren, en dan gebeurt het later." De eerste-persoonsperspectief is een waarheidsgetrouwe, vermoeide ervaring van zo zwaar belast worden door een ziekte, en zelfs hier verliest de energie om verder te vertellen. Het grootste deel van dit nummer wordt gedomineerd door avant-garde en snijdende synthesizers die door de slakkengang heen snijden. Aan het einde verliest zelfs de instrumentatie vaart, en de bonkende hartslag - een herinnering dat je nog in leven bent - is het laatste geluid.

Hoofdstukken verschijnt op 25 oktober via Kieku Records.