Bernie Worrell: Wave From the WOOniverse teraz dostępny, z nieukończoną, zarchiwizowaną muzyką Worrella, wyprodukowaną przez dyrektora muzycznego, Evana Taylora

Bernie Worrell, zmarły pionier psychedelicznego funku i legenda muzyki związana z Parliament/Funkadelic i Talking Heads, jest równie znany ze swojej pozaziemskiej osobowości jak jest on ceniony za swoje mistrzostwo syntezatora i wszystkiego, co funkadeliczne. Więc nie jest zaskakujące, że jego duch pomógł w sesjach nagraniowych dla Bernie Worrell: Wave From the WOOniverse. Pierwszy album Worrella wydany po opuszczeniu świata fizycznego w 2016 roku to podwójny album z gwiazdorską obsadą, zawierający 13 utworów nieukończonych prac z archiwów Czarodzieja Woo.

„Przeampowaliśmy [przez głośnik] nagranie klawinetu [klawiszowego] Berniego w moim studiu, Loantaka Sound, a światła były przygaszone, i słyszałem tylko jego izolowaną klawiaturę, prawie jakby pracował nad częścią” – wyjaśnia Evan Taylor, długoletni współpracownik Worrella, dyrektor muzyczny i najnowszy producent Bernie Worrell: Wave From the WOOniverse. „Przysięgam, że czułem jego energię. Czekając, aż usłyszę, jak powie: „Hej, facet...”. To był zdecydowanie moment, w którym dostałem gęsią skórkę. Te momenty utrzymywały się podczas projektu, szczególnie podczas ostatecznych odtworzeń, kiedy wszyscy patrzyliśmy na siebie i bezsłownie potwierdzaliśmy, że zrobiliśmy mu sprawiedliwość.”

‍Bernie Worrell: Wave From the WOOniverse to prawdziwy kurs na temat geniuszu funku gwiazdy P-Funk. Został nagrany częściowo w studiu Taylora, Loantaka Sound, i wydany początkowo na Org Music na winylu w dniu Record Store Day (20 kwietnia 2024) i następnie cyfrowo oraz na CD tego lata we wszystkich serwisach DSP (linktr.ee/bernieworrell). Skład obejmuje Bootsy'ego Collinsa (James Brown, P-Funk), Jerry'ego Harrisona (Talking Heads), Freda Schneidera (The B-52s), Mike'a Watt (The Minutemen, The Stooges), Leo Nocentelliego (The Meters) i Seana Ono-Lennona, Leo Nocentelliego, Miho Hatori, Steve'a Scalesa, Marca Ribota, Freda Wesleya, Marco Benevento, Stantona Moore'a, Stevena Bernsteina, Daru Jonesa, Willa Calhouna, Bucketheada, Norwooda Fishera i wielu innych.

Muzyka i wibacje Worrella były powszechnie uważane za pozaziemskie, w więcej niż jednym sensie. „Powiedział mi, że nie jest stąd” – mówi Taylor, multiinstrumentalista, producent, autor piosenek i właściciel studia nagraniowego z New Jersey, mieszkający w Los Angeles, One West magazynu. „Myślę, że byliśmy w Montanie, a on palił papierosa na zewnątrz i po prostu patrzył na układ słoneczny. Potem odwrócił się do mnie i powiedział: „Evan, wiesz, nie jestem stąd”. I wierzę mu. Myślę, że wszyscy ci faceci pochodzą z jakiejś innej planety.”

Nie jest też zaskakujące, że Taylor czuł obecność zmarłego muzyka w tym momencie w studiu. Obaj zawsze byli w zgodzie muzycznej, współpracując przez ponad 15 lat. Taylor, którego pierwszym dużym projektem jako producenta była krytycznie uznana Gimmie Gimmie Gimmie: Reinterpreting Black Flag, rozpoczął współpracę z Worrell, Rock and Roll Hall of Famer jako członek Parlamentu / Funkadelic, gdzie pomógł stworzyć znane piosenki, takie jak "Flash Light", "Mothership Connection (Star Child)," i "Five Up the Funk (Tear the Roof off the Sucker)," w 2009 roku służył jako dyrektor muzyczny dla 10-częściowego orkiestry Bernie Worrell, dzieląc scenę z innymi legendami, takimi jak George Clinton, Bootsy Collins i Talking Heads, a także współprodukując trzy płyty Worrella - uznany w 2010 roku. Standards i dwa EP Prequel i BWO Is Landing.

„Praca z Bernie był zawsze współpracą i doświadczeniem dyplomatycznym” – wyjaśnia Taylor. „Bernie chciał usłyszeć od wszystkich w pokoju. Chociaż Bernie nie był z nami w pokoju, chcieliśmy się upewnić, że zachowamy jego ducha w tym, co robiliśmy. Wiedzieliśmy, że musimy się upewnić, że nie robimy tylko tego, co chcemy, ale służymy Bernie. Moim celem było upewnienie się, że utwory są wieczne w odniesieniu do życia Berniego i jego doświadczeń na Ziemi.”

Gdy Worrell odszedł w 2016 roku, pozostawił po sobie skarbnicę muzycznych rozkoszy w postaci nieukończonych piosenek, pomysłów, tekstów i fragmentów magicznych dźwięków. Te kompozycje pozostały niewidoczne przez lata, gromadząc kurz na taśmach dwu-calowych taśm analogowych. W latach po jego śmierci taśmy zostały ponownie zbadane, aby analizować jego nuansowany kreatywny sposób. Po okresie głębokiej refleksji spadkobiercy Berniego Worrella zdecydowali, że nadszedł czas, aby zrealizować jego wizję. To właśnie tutaj pojawia się Evan Taylor.

„Na początku było to zbyt przykre, aby myśleć o odejściu Berniego, słuchać tej muzyki i być wokół niej”, Taylor mówi One West magazynu. „Więc naprawdę oddaliłem się od tej sceny po jego śmierci. Ale po jakimś czasie było miło zanurzyć się w wodzie ponownie. Po jakimś czasie jego wdowa, Judie, zadzwoniła do mnie i szukała domu dla tego projektu. Wydawało się, że nadszedł odpowiedni czas. Byłem gotowy to zrobić, jakby emocjonalnie i umiejętnościowo.”

Taylor rozpoczął pracę nad projektem w 2022 roku. Otrzymał materiały w różnych stadiach rozwoju, w tym listę gości. „To był zabawny proces” – wspomina. „Mieliśmy kilku artystów, którzy już zobowiązali się do udziału w albumie, jak na przykład (perkusista Living Colour) Will Calhoun, (gitarzysta The Meters) Leo Nocentelli i (gitarzysta/keyboardzista Talking Heads) Jerry Harrison. Niektórzy z nich już nagrali coś, a część z tego została odrzucona. Ale ostatecznie było to bardzo spontaniczne. Myśleliśmy: „Kto byłby dobrym wyborem?” A potem: „Czy już go skontaktowaliśmy? Jak go skontaktować?””

Jeden wyróżniający się utwór, „Transcendence,” został odkryty z prostą ręcznie napisaną notatką, która brzmiała „ma potencjał” od awangardowego producenta Billa Laswella (Fela Kuti, Motorhead, Laurie Anderson), jest teraz 17-minutową medytacją, która eksploruje klasyczny wpływ Worrella przed przejściem w transowy groove dzięki Marcowi Ribotowi (Tom Waits) i Norwoodowi Fisherowi (Fishbone). „Żołnierze gwiazd” brzmią jak najlepsze P-Funk, dzięki w dużej mierze gitarze Erica McFaddena, członka P-Funk All Stars. „Re-enter Black Light Phase 11” z Seanem Ono Lennonem to kinematograficzny, jazzowy sen dźwiękowy.

Bernie Worrell: Wave from the WOOniverse lista utworów:

1. Intro (Reflections on a Bird) - Feat. Nick Montoya
2. Distant Star - Feat. Jerry Harrison, Paul Dooley, Alecia Chakour, Invisible Familiars
3. What Have They Done To My Funk - Feat. Bootsy Collins, Michael Moon Reuben, Ouiwey Collins, Buckethead
4. Heapin'; Bowl Of Gumbo - Feat. Leo Nocentelli, Fred Wesley, Stanton Moore, Lonnie Marshall
5. Re-Enter Black Light (Phase II) - Feat. Sean Ono Lennon
6. The Big WOO - Feat. Fred Schneider, Binky Griptite, Marco Benevento, Jaleel Bunton, Kyp Malone, Ana Becker
7. Greenpoint - Feat. Steve Bernstein, Mauro Refosco, Smokey Hormel, Scott Hogan, Michael Jerome Moore
8. Żołnierze Gwiazd - Feat. Daru Jones, Eric McFadden
9. When The Rain Subsides - Feat. Will Calhoun
10. Pedro WOO - Feat. Mike Watt
11. Contusion - Funkadelic
12. Transcendence - Feat. Marc Ribot, Norwood Fisher
13. Wave From The WOOniverse - z udziałem Miho Hatori, Sarah La Puerta, Invisible Familiars