Brian John McBrearty wydaje pierwszy singel "Repeating" dzisiaj w Love Beyond Measure Records

Znany ze swojej bogatej, zadumanej muzyki gitarowej i wokalnej, która Aquarium Drunkard świętował jako „niesamowitą linię przewodnią między Zuma, Marquee Moon i The Days of Wine and Roses,” Brian John McBrearty jest artystą i poszukiwaczem, a z jego najnowszym albumem Remembering Repeating, kontynuuje rozwijanie swojej bujnej i różnorodnej palety muzycznej. Remembering Repeating jest pierwszym pełnym nagraniem, które 44-letni rodowity Filadelfijczyk stworzył, z którego gitara jest całkowicie nieobecna – i jego pierwszym instrumentalnym wydaniem w prawie dekadzie. Płyta jest zbudowana wokół wspaniałych progresji syntezatora, tęsknych saksofonów i stałych, wrzących rytmów. Weźmię to wszystko razem, jest to czasami przypominające Tortoise lub Natural Information Society lub instrumentalną połowę Another Green World. Ale mimo poczucia znajomości i tych kilku punktów odniesienia, Remembering Repeating jest po prostu zbyt osobisty, aby być czymś innym niż unikalnym.

„Istnieją emocje i okoliczności życiowe,” mówi McBrearty, „które są poza słowami, które język jest strasznie niewystarczający do opisania.” McBrearty rozpoczął proces nagrywania Remembering Repeating w następstwie nieoczekiwanych śmierci jego rodziców i jest to, przede wszystkim, sposób na uzdrowienie i był sposobem dla McBrearty'ego, aby umocnić swój duch.

W sensie rowerowym, jest to zarówno wszystko, jak i nic. Remembering Repeating nie ma słów, ale jest to poemat. (To jest zarówno figuratywne, jak i literalne, ponieważ tytuły utworów, odczytywane kolejno, tworzą w rzeczywistości poemat.) Przepełniony jest melodią saksofonu – pięknie granej przez Matta Douglasa z The Mountain Goats – ale nie jest to całkiem jazzowy album. W jego centrum znajdują się ciepłe wodospady syntezatora w stylu Davida Sylviana, ale nie jest to ambientowy album. W swoim pochodzeniu i zamiarze jest to muzyka lecznicza, środek do celu, ale w swoim wydaniu jest celem samym w sobie. „Muzyka ma pierwotne przeznaczenie”, mówi McBrearty. „Muzyka jest nieopisowa, ale pozostaje głęboko komunikatywna; i niepowiedzianą prawdę można „wypowiedzieć” przez muzykę”. Jeśli to brzmi duchowo, to dlatego, że tak jest. Relacja McBrearty’ego do muzyki jest bezwstydnie, głęboko duchowa, a nawet niezwykły sposób, w jaki nagrano tę płytę, wydaje się odzwierciedlać to. Perkusista Ryan Jewell nagrywał głównie bębny po nagraniu syntezatorów i gitary basowej. Ten skutecznie odwrócony proces wymaga pewnych skoków wiary i poczucia intuicji, na które wszystkie osoby grające wyraźnie polegają.

Otwierający album utwór „Remembering” był, odpowiednio, pierwszym utworem skomponowanym przez McBrearty’ego. „Nie miałem zamiaru tworzyć albumu, gdy zacząłem nagrywać ścieżki syntezatora, które miały stać się podstawą tej płyty. Po prostu chciałem nauczyć się lepiej używać syntezatora, który kupiłem lata temu (Roland Boutique JU-06)”. Otwierając się na utrzymujące się klaster akordów syntezatora, które brzmią, podczas gdy saksofon i perkusja lekko eksplorują przestrzeń, „Remembering” następnie przechodzi do tematu w stylu Alice Coltrane na syntezatorze, z saksofonem wyrażającym lekki motyw, zanim wkracza w terytorium improwizowanego.

„Repeating” następuje i demonstruje niezwykłą zdolność McBrearty’ego do wykorzystywania podstawowych conceptów dla maksymalnego efektu. „Przede wszystkim uważam się za kompozytora; niezależnie od tego, jakie instrumenty gram, są one na usługach piosenki”, wyjaśnia McBrearty. Otwierając z solówką gitary basowej zanurzoną w echo taśmy, „Repeating” skupia się wokół prostej półnutowej melodii saksofonu granej nad wesołym rytmem i opadającymi, syncopowanymi liniami syntezatora McBrearty’ego, które brzmią prosto z soundtracku Tangerine Dream. Podczas gdy oryginalna melodia powtarza się, melodia jest następnie zdublowana i przesunięta o ćwierć nuty; saksofon zjada swój własny ogon. Dosłownie „Repeating” w czasie rzeczywistym, Douglas bierze ten concept i biegnie z nim – warstwując saksofon i flet i tkając temat powtarzania w swojej improwizacji.

Współpraca jest kluczową częścią muzycznej praktyki McBrearty'ego i Remembering Repeating obejmuje dwa krótkie utwory interludialne, które są przypisane do wszystkich trzech muzyków. „Burning” łączy przerażający motyw napisany przez Douglasa, improwizacje perkusyjne Jewella, które są ściśnięte w arkusze metalu, i atonalne pętle syntezatora, które puchną w focus na samym końcu utworu. „Floating”, tymczasem, został zainspirowany nieprawdopodobnym źródłem. „Ta piosenka była moim próbą odtworzenia dźwięku, jaki wydawała moja czajnik, gdy się nagrzewała”, ujawnia McBrearty. Opierając się na utrzymywanych tonach syntezatora, które dosłownie unoszą się między nutami C i C#, „Floating” prezentuje krótką wycieczkę w serce ciemności. Douglas przełącza się na saksofon sopranowy na przerażającą i złowrogą melodię, podczas gdy Jewell ozdabia przestrzeń dźwiękową smyczkami i dzwonkami.

W przeciwieństwie do krótkich interludów, „Unfolding” jest Remembering Repeatingjest przedłużonym centrum, a misją streszczającą kompozytorskie zainteresowania i osiągnięcia McBrearty’ego. Filmowy, piękny i cierpliwy, „Unfolding” powoli ujawnia warstwę po warstwie w ciągu 9+ minut. Zaczynając od zamykających się linii syntezatora, które powtarzają klaster nut w tym samym oktawie, McBrearty zręcznie dodaje i odejmuje harmoniczną i melodyczną elementy na syntezatorze w pierwszej połowie utworu, tworząc głęboką mieszankę, której fani znieprawionych eksploracji syntezatora Bitchin’ Bajas lub powtarzalności Bing & Ruth na pewno docenią. „Wychodziłem z pomysłem za pomysłem po napisaniu początkowego riffu, który dał podstawę dla ‘Unfolding’”, mówi McBrearty. „To było strumieniem świadomości, czyste tworzenie, ale prawdziwe pisanie piosenek nastąpiło kilka miesięcy później, kiedy zaaranżowałem i zmiksowałem różne części, aby utworzyć spójną całość”. Niewiele ponad 5 minut, rozlew cymbałów zapowiada wejście saksofonu tenorowego Douglasa, zanurzonego w ciepłym reverbie i unoszącego się nad leniwym i absurdalnie w kieszeni groovem dzięki perkusji Jewella i grze na gitarze basowej McBrearty’ego.

Strony A i B Remembering Repeating zamykają się z czułymi, rozdzierającymi serce utworami, aby zakończyć swoje poszczególne podróże. Zamykający stronę A „Believing” jest balsamem dla duszy i świadectwem mocy dźwięku. Na skrzyżowaniu „Central Park West” Johna Coltrane’a i „Sun King” The Beatles, piosenka oferuje siłę leczniczą, która rzadko jest uchwycana w nagranych utworach. Tymczasem ostatnia piosenka albumu, „Receiving” – i jedyna, w której występuje (beztekstowy) wokal McBrearty’ego – jest wizualnym przedstawieniem żalu, które kończy się katatyzmem, gdy perkusja Jewella i saksofon tenorowy Douglasa krążą i otaczają w kulminacyjnych ostatnich momentach.

Chociaż Remembering Repeating jest wykonany bezbłędnie, McBrearty zauważa, że z upływem lat jest „coraz mniej zainteresowany techniczną biegłością”. Nie znaczy to, że muzyka nie posiada ani techniki, ani biegłości. Raczej, relacja McBrearty’ego do muzyki odzwierciedla wewnętrzną zmianę akcentów na „poszerzanie perspektywy, wycofywanie się i pozwalanie intuicji na prowadzenie”. „Moja muzyka dotyczy wyrażania i osiągania duchowości, rodzaju sakramentu, komunii z wiecznością … istnieje wiele sposobów, aby to wyrazić”, mówi.

W jakimś sensie, wydaje się, że bez mówienia niczego.

McBrearty jest weteranem DIY muzyka i cicho zgromadził różnorodny zbiór wydawnictw jako lider i główny autor tekstów kilku zespołów, a ostatnio pod swoim własnym nazwiskiem. „Mam wyraźną pamięć słuchania ‘Space Oddity’ Davida Bowiego w radiu w samochodzie jako dziecko”, wspomina McBrearty, „i mój tata wyjaśnił z podziwem, że Bowie jest artystą, którego muzyka i persona zmieniły się na przestrzeni lat. Więc ta idea ciągłego poszukiwania, próbowania wyzwania sobie, aby zrobić coś innego, jest pojęciem, które ceniłem zanim w ogóle wziąłem instrument”.

Muzyka McBrearty'ego zaczęła się poważnie jako student na wydziale jazzu NYU. Tam spotkał Remembering Repeating Współpracownik, Matt Douglas, a także współzałożyciel Love Beyond Measure Records Anthony Pirog (DC-based cellist Janel Leppin - i współpracownik na ostatniej płycie McBrearty’ego - jest również współzałożycielem wytwórni). Sympatia między Pirogiem a McBrearty’m była widoczna od pierwszego spotkania, a po ukończeniu studiów współzałożyli bombastyczny i zbyt krótko istniejący instrumentalny zespół rockowy New Electric, który wydał tylko jeden minialbum w 2005 roku, odbył trasę koncertową w środkowym Atlantyku i można go uznać za duchowego poprzednika obecnej jazz-punkowej formacji Piroga The Messthetics z Brendanem Canty i Joe Lally z Fugazi.

We wszystkich muzycznych przedsięwzięciach McBrearty’ego improwizacja jest wiodącym tematem. Od miesięcznego cotygodniowego rezydencji w Lower Manhattan’s Knitting Factory na początku nowego tysiąclecia do udziału w gitarowej wersji utworu Juliusa Eastmana „Gay Guerilla” (część pierwszej retrospektywy Eastmana organizowanej przez Bowerbird) do splatającego się, kątowego podwójnego ataku gitarowego w obecnie nieistniejącym zespole z Filadelfii Mesmeric Haze do panoramicznych i kalejdoskopowych syntezatorów Remembering Repeating, McBrearty konsekwentnie demonstrował zdolność do eksploracji na fly. „Mam szeroką perspektywę improwizacji,” wyjaśnia McBrearty. „To nie tylko jamowanie i solowanie. Często improwizuję, gdy komponuję, co jest w dużej mierze sposobem, w jaki powstają bloki budowlane Remembering Repeating były tworzone. Mogę improwizować, gdy aranżuję lub miksuję piosenkę. Dla mnie chodzi o to, aby słuchać tego, co słyszę w sobie, a także na zewnątrz, i syntetyzować te dwa.”

Od syntezy do syntezatorów. Powtarzający się, cykliczny dźwięk.

Rozszerzona perspektywa McBrearty’ego na improwizację zajmuje centralne miejsce w jego cotygodniowym, dwumiesięcznym programie radiowym Improvised Solutions, który emitowany jest w Northwest Philly’s Germantown Community Radio. Z ponad 20-letnim doświadczeniem w scenie muzycznej Filadelfii, program radiowy oferuje McBrearty’emu inny sposób na interakcję z muzyczną społecznością po tym, jak dzielił scenę z takimi artystami jak Kinloch Nelson, Elkhorn, One Eleven Heavy i nawet The War on Drugs (gdy jeszcze grali w małych klubach).

Love Beyond Measure Records to wydawnictwo założone przez partnerów życiowych i muzyków Janel Leppin i Anthony’ego Piroga jako dom dla ich ulubionych artystów, a także dla ich własnej pracy. Są dumni, że prezentują wspaniałą pracę Briana Johna McBrearty’ego, Remembering Repeating, jako inauguracyjny wydanie w Love Beyond Measure Records.