Helen Ganya Wydaje "Share Your Care" LP na Bella Union

Latem 2021 roku babcia Helen Ganya, Brighton-based, szkocko-tajskiej piosenkarki, zmarła. Żal dotknął artystkę bardzo, nie tylko dlatego, że oznaczał utratę jej ostatniego dziadka, ale także dlatego, że czuła, że jej więzi z byciem połową Tajki zaczynają się rozpuszczać. Ganya dorastała w Singapurze, ale spędzała swoje wakacje na północnym wschodzie Tajlandii, gdzie pochodziła strona jej mamy, odwiedzając swoją babcię. Gdzie poszłyby wszystkie te wspomnienia teraz, gdy osoba w centrum tych wspomnień odeszła? Jaka była jej relacja z tym miejscem bez tego kleju? I tak, w próbie przetworzenia wszystkiego, Ganya zaczęła pisać. „Wzięłam swój dziennik i napisałam każde wspomnienie mojego czasu jako dziecko w Tajlandii, spędzając czas z nią, moim dziadkiem, moimi ciotkami i kuzynami i wszystkim”, wyjaśnia, „Miałam te migawki wspomnień, które po prostu napisałam, bo nagle zapanował paniczny strach: było jak, kim jestem, wtedy?”

Właśnie z tego powodu, podczas gdy Helen Ganya czekała na swój uwielbiony album 2022, polish the machine, aby wyjść, już pracowała nad tym, co stanie się jej aresztowanym nowym albumem, Share Your Care. Ganya wydawała muzykę od 2015 roku (dawniej pod pseudonimem Dog in the Snow). W nagraniach, które wydała na przestrzeni lat, wykazała chciwość do ciemnego i sztucznego rocka i dźwięków off-kilter, zdobywając pochwałę od takich jak Sunday Times, Uncut, Clash, Loud & Quiet i więcej.

Wcześniej Ganya była niechętna do czerpania z jej dziedzictwa w swojej muzyce, nieco obawiając się orientalizującego spojrzenia Zachodu. Ale po śnie o jej zmarłej babci, który położył podwaliny pod to, co miało się stać utworem „Horizon”, Ganya zrozumiała, że nie chce krępować się również. Zaczęła składać serię nowych utworów w domu, ciesząc się katartycznym procesem, używając MIDI jako tymczasowego środka przekazywania brzmienia tajskich instrumentów, zanim przyniosła te wczesne inkarnacje do swojego częstego współproducenta Roba Flynna. Para udała się do świątyni Buddhapadipa – tajskiej świątyni buddyjskiej w Wimbledonie – gdzie spotkali instrumentalistę Artita Phonrona, który mógł grać na ranat ek, saw duang i khim, a później pracowali z Chinnathip Poollap, muzykiem z Tajlandii, który mógł grać na tajskiej oboju lub „pi”; obaj wnieśli swój wkład w Share Your Care. Zwróciła się również do anglo-tajskiego artysty Johna „Rittipo” Moore'a, aby wykonał flety i saksofon na albumie.

Wynikiem jest tryumfalna, obfita płyta, pełna serca i kinowego ciepła. Tytułowy utwór jest jednym z pierwszych, nad którymi Ganya pracowała, łącząc swój własny styl z dźwiękami tajskimi. Utwór celebracyjny oparty jest na jej wspomnieniu śledzenia starszych kobiet w jej rodzinie – jej matki, cioci, zmarłej babci – aby odwiedzić grób jej dziadka, przynosząc ofiary (teledysk wyreżyserowany przez Am Picha, zawiera podobną historię). „Czuło się to jak magiczna podróż, aby znaleźć go ponownie”, mówi, „To po prostu próba uzyskania tego poczucia honorowania przodków i wciąż czucia, że są tam. Dzielenie się żalem, dzielenie się troską, nie zapominanie o nich; przynoszenie im jedzenia i wody”. Ogólnie, kontynuując tematy jej ostatniej płyty, jest to kolejne przypomnienie filozofii Ganyi: „Myślę, że sposób, w jaki żyjemy w nowoczesnym społeczeństwie, jest bardzo indywidualistyczny i może być bardzo samotny”, rozmyśla, „Dla mnie społeczność i zbiorowa odpowiedzialność są najlepszym sposobem funkcjonowania w społeczeństwie”.

W innych miejscach wydania, unosząca się, lśniąca khim przenika przez „Fortune”, utwór dla mamy Ganyi („dla wszystkich diasporowych mam na świecie”, żartuje), myśląc o ofiarach, które wielkie azjatyckie mamy ponoszą i dając wartość, uznanie i docenienie im. W „Chaiyo!” wspomina swojego dziadka oglądającego tajskie boks na telewizorze, krzyczącego „chaiyo!” – dosłownie „hurra” lub „uczty” – i używa wspomnienia, aby rozważyć reinkarnację i członków rodziny, których nigdy nie znała. „Barn Nork” – fraza używana do opisu outsiderów, coś, co jej rodzina tajska czasem nazywała ją – jest jedynym utworem śpiewanym w języku tajskim na albumie i jest tongue-in-cheek przyjęciem tego, co Ganya śmieje się, nazywając „noobem”. W utworze końcowym, „Myna”, dołącza do niej brytyjsko-nigeryjski muzyk Tony Njoku, aby wykonać część jej zmarłego dziadka, z rzadkimi, ale potężnymi liniami, takimi jak „Jak żyłeś w ten sposób?” – przypomnienie rozmów, które zostały zbyt późno, i żalu, który ukształtował tę płytę.

Ale z końców może przyjść nowy początek. Przeplatany smutnym żalem i zielonymi wybuchami euforii, w kalejdoskopowym Share Your Care, Helen Ganya śpiewa o stratach ludzi i miejsc, o naszym ruchu i naszym pochodzeniu; ale robiąc to, zachęca nas do przyjęcia życia i trzymania się nawzajem przez wszystko.

Helen Ganya - terminy koncertów w Wielkiej Brytanii:

25 stycznia - Brewery Arts Centre, Kendal*
26 stycznia - Hug and Pint, Glasgow (Celtic Connections)
28 stycznia - Philharmonic Hall, Liverpool*
29 stycznia - National Centre for Early Music, York*
30 stycznia - The Glasshouse, Gateshead*
31 lutego - The Gate, Cardiff*
1 lutego - Beacon, Bristol*
2 lutego - Symphony Hall, Birmingham
4 lutego - Arts Centre, Norwich*
5 lutego - Komedia, Brighton*
6 lutego Storey's Field Centre, Cambridge*
7 lutego - Kings Place, London*
12 marca - Alphabet, Brighton (koncert promocyjny albumu)
13 marca - Paper Dress Vintage, London (koncert promocyjny albumu)
7 maja - The Deer's Head, Belfast*
8 maja - The Grand Social, Dublin*
9 maja - St. Michael's Church, Manchester*
* solo set wspierający Hayden Thorpe